Kedi Lösemisi

Feline leukemia virus - FeLV

Feline leukemia(Kedi Lösemisi); feline leukemia virus (FeLV)'un neden olduğu kanserli hastalıkların oluşumuyla karakterize bir hastalıktır. FeLV ile enfekte olmuş bir kedi herhangi bir hastalık belirtisi vermeden aylar ya da yıllarca hastalığı taşıyabilirler.FeLV 'nin neden olduğu enfeksiyon evcil kedilerin ölüm ve hastalık nedenlerinin en başında gelir.

“Feline leukemia virus (FeLV)” retrovirüs olarak isimlendirilen bir virüstür. “Feline immunodeficiency virus(FIV)” ve insanlarda AIDS olarak bilinen “Human immunodeficiency virus (HIV)” ile aynı ailedendir. Retrovirüsler türe özgüdürler. Bunun anlamı FeLV tıpkı FIV gibi sadece kedileri etkiler. HIV ise sadece insanları etkiler.Feline leukemia virus'un 3 tipi vardır: FeLV-A, FeLV-B, ve FeLV-C. FeLV-positif kedilerbiriyle, ikisiyle ya da üçüyle birden enfekte olabilirler.

  • FeLV-A ile enfekte olan kedilerde ciddi bağışıklık sistemi zayıflığı görülür. FeLV-A kedilerin bağışıklık sistemine zarar verir ve sonuç olarak kedi enfeksiyonlara ve kansere karşı savaşamaz.İmmunosuppression (zayıflamış immun sistem)hastalığın en belirgin özelliğidir.

  • FeLV-enfekte kedilerin yaklaşık %50'si FeLV-B ile enfektedirler ve neoplastik hastalıkların en büyük nedenidir. (örn; tümörler ve diğer dokularda anormal büyümeler)

  • FeLV-enfekte kedilerin yaklaşık %1'i FeLV-C ile enfektedir ve ciddi anemi nedenidir.

Virüs, kedilerde bağışıklık mekanizmasını baskılayarak ölüme ve şiddetli anemiye neden olmaktadır.

Hastalık erkek kedilerde dişilere oranla daha fazla görülür ve yine gençlerde yaşlılara oranla daha çok görülür.Genelde 1 ile 6 yaş arasındaki kedilerde görülme oranı yüksektir.En çok hastalığa rastlanan yaş ise ortalama 3 yaştır.Sokakta yaşayan kedilerin evde yaşayanlara oranla hastalığa yakalanma riskleri çok daha fazladır.Çok kedili evlerde de tek kedili evlere oranla hastalık daha fazla görülür.kronik seyirli ve seyri iyi olmayan, hematopeotik organlarda tümör oluşumu ile kendini gösteren kedilerin ölümcül, viral bir hastalığıdır.

Bulaşma: Virus enfekte salya ile etrafa yayılır.Ayrıca enfekte idrar,göz yaşı ve dışkı ile de bulaşma söz konusudur.Enfekte annenin yavruları hamilelik döneminde ya da emzirme döneminde hastalığa yakalanabilirler.Anneden yavrulara bulaşma oranı yaklaşık %20'dir.

Belirtiler:
Semptomların görüldüğü ilk dönem lenf yumrularında kanserojen değişiklikler, iç organ ve lenf bezlerinde tümörler, timus tümörleri, sindirim sistemi tümörleri, bağırsaklarda tıkanıklılıkları, zayıflama iştahsızlık, üremi, anemi ve buna bağlı mukozalarda solgunluk – dalak büyümesi görülür.
Ayrıca üç yaşından büyük kedilerde multiple fibrosarkomlara ve deride kötü huylu koyu renkli benlerin oluşabildiği de rapor edilmiştir.

İmmun yetmezlik (Bağışıklık sisteminde zayıflama): Buna bağlı olarak kanda T ve B lenfosit ile lökosit sayılarında ciddi düzeylerde azalmalar, kilo kaybı, devamlı ishal, bakteriyel enfeksiyonlar, böbreklerde enfeksiyon ve üst solunum yollarında bakteriyel ve viral hastalıklar gelişebilir. Bağırsak mukozalarında oluşan dejeneratif bozukluklara bağlı olarak devamlı ve kronik ishal oluşmaktadır. Hastalığa yakalanan dişiler üreme yeteneklerini kaybederler. Son olarak hasta kedilerde nörolojik fonksiyon bozuklukları da görülebilmektedir.

Korunma ve Tedaviler: Tedaviler çoğunlukla başarısızdır! hastalığa karşı korunmanın tek yolu kedilerin düzenli olarak aşılanmasıdır.

FeLV aşısı;sağlıklı kedilerin, Feline Leukemia virus (FeLV) ve FeLV infeksiyonuna bağlı hastalıklar tarafından oluşturulan inatçı viremiyi ve lenfoid tümörleri önlemek için yapılır.

Doz ve uygulama: Sağlıklı 9 haftalık yada daha büyük yaştaki kedilerde aşılama tavsiye edilir.
Subcutan(deri altı) olarak 1ml uygulanır. İlk aşılama 2 doz olarak önerilir. İkinci doz 1. dozun ardIndan 3-4
hafta sonra uygulanmalıdır. Yıllık bir kez tek doz tekrar aşılama önerilir.