Kedi ve köpeklerde görülen tüy
dökülmesi pek çok nedene bağlanabilir. Bu durum tüm
pet sahiplerinin ortak şikayetidir ve çok yaygın bir
problemdir. Etrafa dökülen ve temizlenmesi güç olan
kedi-köpek tüyleri hayvan
sahiplerinin en büyük problemlerinden biridir.Tüyler normal
yaşam sürelerini tamamladıktan sonra dökülürler.
Bu doğal bir süreçtir. Genellikle bahar aylarında artan
tüy dökülmesi bazen tüm yıla yayılabilir.
Bu doğal süreci etkileyen bir çok
etken vardır. Mevsimsel ve hormonal değişiklikler, bakteriyel ve
viral hastalıklar (FIV;FeLV), mantarlar , iç ve dış
parazitler, aşı ve ilaç reaksiyonları, allerjik
reaksiyonlar ( pire ısırığı,gıda vb.) , yetersiz
ve yanlış beslenme, vitamin ve mineral yetersizlikleri veya fazlalıkları , stres ve
psikolojik değişiklikler, deterjan ve sabun kullanımı,
yıkama sıklığı ve yaşlılık gibi bir
çok neden tüy gelişimini olumsuz etkiler ve
aşırı tüy dökülmesine neden olur.
Alopesia yani tüy dökülmesi
vücudun genel veya bölgesel olarak tüysüz kalması
olarak tanımlanabilir. Doğmasal ya da edinsel (bir etkene
bağlı) olarak şekillenebilir.Tüy dökülmesinin
nedenleri ; Fizyolojik , patolojik ve psikolojik kökenli olabilir.
Fizyolojik
Nedenler :
Doğal nedenlerden kaynaklanan bu
çeşit tüy dökülmeleri engellenemeyen ve kabul
edilebilir tüy dökülmeleridir . Kediler ve köpeklerin
kış mevsiminde uzun ve kalın tüylerini döküp
yerine yaz mevsimi için ince
ve seyrek tüyler çıkartmaları son derece normaldir.
Aynı şekilde sonbaharda da, yazlık ince tüylerin
yerini vücudunu sıcak
tutan uzun ve kalın tüyler alır. Fizyolojik tüy dökülmesi iki ila dört ay arası
sürer ve evin sıcaklığı, ışık alma ve
aydınlık durumu
tüy dökülmesinin süresini etkiler.Diğer
fizyolojik neden ise büyümedir . Anne karnından tüylü
olarak doğan yavrular gelişmeleri sırasında tüylerini
de değiştirirler. Stres de tüy dökülmesini tetikleyen
bir unsurdur.Tıpkı bizler gibi onlar da yolculuk , ani korkular ,
tıbbi müdahaleler gibi nedenlerle stres yaşarlar .Bu stres tüy
dökümüne neden olur.
Bazen
göz ve kulak arasındaki bölgede tüy yoğunluğu
azalır..Bu kedi 14 ila 20 aylık olduğunda gelişen normal
bir durumdur.Kısa tüylü ve koyu renkli kedilerde daha çok
göze çarpar .Bir süre sonra kendiliğinden normale
döner.
Hamilelik
ve Laktasyon sırasındaki Tüy Dökülmeleri fizyolojik
olarak nitelendirilebilir . Yaşanan hormonal değişim anormal
olmadığı için hormonal bozukluktan kaynaklanan tüy
dökülmesi olarak sınıflandırmak yanlış
olur.Bu dönemde ani ve geniş alana yayılmış tüy kaybı olabilir. Koşullar
düzeldiğinde tüyler yeniden eski halini alır.
Normal sayılan fizyolojik tüy
dökülmelerini patolojik dökülmelerden ayırt etmek son
derece önemlidir .Sıradan
bir tüy
dökülmesi ciddi bir hastalığın
varlığını gösterebilir. Tüy dökülmesine
sebep olabilecek birçok hastalık ve durum vardır.
Örneğin;
Patolojik Nedenler :
İç
ve Dış Parazitler :
Pire, kene , bit gibi dış parazitler sadece
varlıklarıyla değil aynı zamanda
salgıladıkları allerjenler nedeniyle de kedi-köpeklerin
tüylerinde ve derilerinde hasara neden olurlar. “ Pire
ısırığı allerjisi” adı verilen
hastalık pirenin kan emmek için ısırması ve bu arada
salgıladığı sıvının allerjen içermesi
nedeniyle gelişen bir allerji reaksiyonudur.Bu reaksiyon ciltte yaralara ve tüy
dökülmelerine neden olmaktadır.
Uyuz etkenleri ( Sarcoptes,Demodex, Otodectes...vb
) şiddetli kaşıntılara , kaşınma sonrası
kendi kendini yaralamaya , kepeklenme , tüylerde kırılma ve
dökülmelere neden olurlar.
Yürüyen kepek (Cheyletiella ) adı
verilen bir dış parazit vardır ki bu zoonozdur yani insana
bulaşabilir .Tüylerde matlık ve kepeklenme ile
karakterizedir.İiran kedileri bu parazite karşı duyarlıdırlar .
Mantar etkenleri (Dermatophytosis ; microsporum ve
trichophytosis) de zoonoz olabilir .Bölgesel ya da tüm vücuda
yayılmış şekilde tüy kaybına neden
olabilmektedir. Mantar enfestasyonları ; oldukça sık
karşılaşılan dermatolojik problemlerdendir . Sadece deride
olabileceği gibi sistemik de olabilirler . Deride yuvarlak
sınırları belirgin açılmalar ve tüy
kayıpları yapan formlarının yanı sıra
teşhisi zor , tedavisi güç ve uzun tedavi süresine
ihtiyaç duyulan çeşitleri de bulunmaktadır.
İç parazitler yani mide, bağırsak ve kalp kurtlarının sistemik etkileri son derece önemlidir. Göz ardı edilmemesi gereken
diğer etkiyi de deride oluştururlar. Dolaşım ve beslenme
ile ilgili yetersizliklere neden olarak deri ve tüy
sağlığını da olumsuz etkilerler. Deride
cansızlığa
,kepeklenmelere , yaralara sebep olurlar . Tüyler
matlaşır ve tüy
dökülmesi şiddetlenir.
Viral
Hastalıklar :
Viral hastalıklar sistemde oluşturdukları etkilerinin yanı sıra deride
de hasara neden olurlar. Kedilerin
FIP(Feline Infeksiyöz Peritonitis)’i ,FeLV(Kedi
lösemisi),FIV(Kedi AIDS)’i köpeklerde distemper (gençlik
hastalığı) gibi bir çok viral hastalık sonucu
yeterince beslenemeyen ve hastalık etkenlerinden etkilenen deride
yaralar , kabuklanmalar
,kepeklenmeler ,sivilceler,kızarıklıklar ,kanamalar gelişir
ve tüyler lokal yada generalize bir şekilde kayba
uğrarlar.Öncelikli olarak asıl hastalık etkenleriyle
savaşmak gerekmektedir.Durum düzeldiğinde tüyler eski
halini alacaktır.
Allerjiler :
Kediler
ve köpekler, tıpkı insanlar gibi pek çok maddeye
karşı alerjik olabilirler. Ağaçlara, otlara, polenlere,
naylon ya da yün kumaşlara, plastiğe, yiyeceklere ya da
yiyeceklerdeki katkı maddelerine, süt ürünlerine, evdeki
toz ve tozda bulunan mite’lara ve elbette pire
ısırıklarına karşı alerjik
olabilirler.Allerjileri birkaç başlık altında inceleyebiliriz.
Allerjik ve irrite edici madde ile
temas sonrası gelişen deri yangısı
Bu tip deri hastalığında temas
önemlidir. Metaller , lastik , yün , ve plastik mataryeller ,
kimyasallar (örneğin boyalar,deterjanlar ) ...vb ile olan temas
sonrası bölgesel hasar meydana gelebilir.Kızarık
,akıntılı yaralar oluşabileceği gibi lokal tüy
dökülmesi belirgindir .Temas engellendiğinde etken ortadan
kaldırıldığında medikal tedavi ile beraber deri ve
tüy sağlığı yeniden düzelir.
Atopi
(allergic inhalant dermatitis)
Kedinin solunum yolu ile polen , ev tozu mite’ları
veya küfleri gibi birçok allerjeni alması sonucu gelişen
allerjik bir reaksiyon olarak
tanımlanabilir. Ayakları özellikle parmak aralarını
yalama , kulaklarda akıntı kızarıklık ve
kaşıntı , vücudun belirgin bölgelerinde
kaşıntı, kızarıklık ve tüy kaybı ile
karakterizedir.Bazen enfeksiyon gelişebilir ; akıntılı ve
kızarık yaralar oluşabilir .
Gıda
Allerjileri :
Bazı
yiyeceklere karşı allerjik reaksiyon
gelişebilir.Ayakları
yalama,kulaklarda yangı , kaşıntı ,
kızarıklık ve tüy dökülmesi
görülür.
Enjeksiyon Bölgesinde Tüy
Dökülmesi :
Bir ilacın ya da aşının enjeksiyon bölgesinde meydana getirdiği tüy kaybı olarak tanımlanabilir. Enjeksiyon yerinde deri kalınlaşmaya başlar; kediler de bölgesel ülserler gelişebilir. Tüy kaybı enjeksiyondan aylar sonra bile oluşabilir.Alanda pigment birikimi sonucu hiperpigmentasyon gelişir.Spesifik bir tedavisi yoktur ve durum kalıcıdır.Tüy dökülen bölgede yeniden tüy çıkması pek mümkün değildir.
Çok sık görülmeyen bir deri reaksiyonudur. İlacın solunum yoluyla(sprey),ağızdan(tablet,solüsyon,kapsül..vb) ya da bölgesel olarak (pomad,krem..vb) uygulanması sonucu gelişebilir. Vücudun değişik bölgelerinde reaksiyon gelişebilir ve kaşıntılı da olabilir.Tüy kaybı,kızarıklık , içi sıvı dolu şişlikler ,kabuklu yaralar oluşabilir.Yaralar ülserleşebilir ve akıntılı büyük yaralar halini alabilir.İlaç uygulaması kesilip semptomatik tedavi uygulandığında durum düzelebilir.Yaralar tamamen iyileştikten sonra tüyler yeniden eski halini alabilir.
Bakteriyel Enfeksiyonlar (pyoderma):
Deride gelişen bir çok olayda ortama
bakterilerin de karışması sonucu gelişen deri
hasarıdır.Dış parazitler , allerjenler , hormonal
dengesizlikler ve benzeri birçok nedenden dolayı gelişebilecek
deri problemleri sonrası ortama fırsatçı
mikroorganizmaların da katılmaları sonucu hasar daha da
şiddetlenir ve tüy dökülmesi de o oranda artar. Bakteriyel
enfeksiyonlar sistemik hastalık oluşturmalarının yanı
sıra sadece deride de lokal enfeksiyonlar oluşturabilirler.Kepeklenme,
kabuklanma ,kızarıklık ve sivilce oluşumu söz
konusudur. Akıntılı, kanamalı ya da irinli lezyonlar
gözlenir . Deri kötü kokuludur ve şiddetli tüy
dökülmesi söz konusudur.
Hormonal Hastalıklar :
Cushing
Sendromu (hyperadrenocorticism) :Cushing hastalığı vücutta
yüksek oranda kortikosteroid varlığı sonucu oluşan bir
hastalıktır.Kortikosteroidlerin ya vücutta üretimi
çok fazladır ya da uzun dönem kortizon tedavisi sonucu
vücutta yüksek seviyeye ulaşmıştır.
Köpeklerde daha sık rastlanmasına rağmen kedilerde
nadirdir. Poodle , dachshund
,Boston terrier, boxer ve beagle ırkı
köpeklerin daha fazla risk
altında oldukları rapor edilmiştir. Tüy
kaybı,derinin yapısının incelmesi ,pigmentlerdeki
artış (hiperpigmentasyon) ,kolay yaralanma .. vs., halsizlik, fazla
su içme ve fazla idrar yapma , şişman vucut hatlarına
sahip olma gibi belirtilerle karakterizedir .
Hipertroidizm :Daha
çok kedilerde görülen bir hastalıktır
köpeklerde nadirdir.Tüy dökülmesi ,tüylerin
çekilince kolaylıkla yerinden ayrılması, sebore ve deri
yangısı gelişebilir.
Hipotroidizm : Troid
yetersizliğine bağlı olarak deri ve tüy
sağlığında değişimler söz
konusudur.Köpeklerde çok sık görülür. Golden
retriever, labrador,doberman,dachshund ,İrlanda setter, great dane ve
İngiliz bullterrier ırkı köpeklerde ırk
yatkınlığı söz konusudur.Tüm vucutta simetrik
tüy kaybı dikkat çeker.burun üzerindeki tüyler
dökülür.hiperpigmentasyon vardır ve kıllar
kolaylıkla kopar.Deri kuru ve kalınlaşmıştır
Sebore ve kulak hastalığı da gelişir.traştan sonra
kıllar yavaş uzar ve çoğunlukla bakteriyel ya da paraziter
olaylar işe karışır.
Dişilerde
östrojen hormonu fazlalığında ya da erkekte testis
tümörlerinde de hormonal deri problemleri ve tüy
dökülmeleri görülür.
Beslenme
Bozuklukları:
Protein ve Yağ asitlerinin (omega3-6)
yetersizliği ,mineral ve vitamin eksiklikleri ya da vitamin
fazlalıklarında deride ve tüylerde problemler
gelişir.Diyette kalsiyum ve baklagil oranı fazla ise deri
çinkodan yeterince yararlanamaz ve hastalık gelişir.A vitamini
yetersizliğinde ve B vitamini yetersizliğinde de yine deri ve
tüy sağlığı bozulur.Bunun yanında fazla A
vitamini alımı da deri ve tüy sağlığını
bozarak aşırı tüy dökülmelerine neden
olur.Karaciğerle beslenen kedilerde gözlenen Hipervitaminozis A
sonucu sadece deri ve tüyler değil tüm sistem özellikle de
kemikler hasara uğrarlar.
Sebore :Primer
(genetik) ya da sekonder(FeLV ,FIP,FIV gibi hastalıklara ya da parazitlere
bağlı ) olarak
gelişebilir.Kuru ya da yağlı tipte olabilir.Deri ve
tüylerin kokusu oldukça belirgindir.Kaşıntılı
olabilir ve tüy kaybı gözlenebilir.Asıl neden ortadan
kaldırıldığı taktirde deri ve tüy
sağlığı normale dönecektir.Antiseboreik şampuanlar
ile banyo kürü uygulanabilir ve diyete yağ asitleri eklenebilir . Omega3
ve omega 6 yağ asitlerinin deri ve tüy sağlığı
açısından önemi son derece büyüktür.
Psikojenik nedenler :
Nörodermatitis özellikle kedilerde
çok fazla tanısı konulan bir deri
hastalığıdır..Anksiyete , stres ,egzersiz yokluğu
,çevresel değişiklikler(yeni ev,yeni bebek,yeni eşyalar
,yeni sahip,yeni bir hayvan...vb) ve can sıkıntısının
neden olduğu düşünülmektedir. Bölgesel ve
belirgin bir tüy kaybı
oluşur.Altta yatan neden ortadan kaldırıldığında
anksiyete tedavi edildiğinde ve yalama engellendiğinde deri ve
tüyler düzelecektir. Siyam , Burmese , Abyssinian ırkı
kedilerde davranış bozukluğuna bağlı simetrik tüy
dökülmesi daha sık gözlenir.
Kediniz yada köpeğiniz süreli
kendini yalıyor, ısırarak kaşınıyor,
kuyruğunu kovalıyor, sahibinden gizleniyor,
saldırganlaşıyor, tırnaklarını kemiriyor, tuvalet
alışkanlığını sebepsiz yere
değiştiriyorsa psikolojik bir problemi olabilir.
Tüy
Dökülmesi Konusunda Sizin
Yapabilecekleriniz Nelerdir ?
Öncelikle dikkat etmeniz gereken konu
gıda olmalıdır.Tek yönlü beslenmeden
kaçınmalısınız. Kaliteli bir kuru mama
kullanıyorsanız,açık mama ya da market maması
kullanmıyorsanız
kedinizin ve köpeğinizin yaşına ,ırkına ve
cinsiyetine uygun bir mama kullanıyorsanız diyetini kilosuna uygun
ölçüde ve belirli öğünlerde vermeye özen
gösteriniz.Fazla gıda vermek onu obezite ,kalp veya karaciğer
hastası yapabilir.Dolaşım bozukluğu deri ve tüy
sağlığını yakından etkiler.Ayrıca karaciğerde yağlanma
olması deri ve tüy sağlığı konusunda
büyük risk yaratır..
Özellikle uzun tüylü kedi ve
köpeklerde tüy bakımı şarttır. Tüyler
hergün taranıp fırçalanmalı, kıtıklar
ayrılmalıdır. Ölü tüyler uzaklaştırılmalı
, keçelenme önlenmelidir. Tarama ile deriye masaj yaparak kan
dolaşımını da canlandırmış olursunuz .
Kediler
yıkanmaktan hoşlanmaz ve kendi kendini temizlemekten zevk
alırlar. Tüylerine yabancı madde
bulaşmamışsa,
tıbbı müdahale ve ilaçla yıkama durumu
söz konusu değilse eğer kediyi yıkamamak çok
daha doğrudur. Sık
yıkama derinin koruyucu
tabakasını aşındıracağı için korumasız
hale gelecektir. Koruyucu tabaka aşınırsa
fırsatçı bakteriler veya parazitler deride şiddetli
hastalığa neden olabilirler.. Bu nedenle sık yıkamadan
ve insan şampuanları
kullanmaktan
kaçınılmalıdır. pH ı uygun ve
kedi-köpek şampuanları tercih edilmelidir.
Deri ve tüyler için hazırlanmış özel
multivitamin preperatlarını veteriner hekiminize danışarak
kullanabilirsiniz. Dengeli beslenme fizyolojik tüy
dökümlerini azaltacak ve
patolojik tüy dökülmelerinde de tedaviye katkı
sağlayacaktır..Veteriner hekim tavsiyesiyle
aldığınız profesyonel mamalar kedi ve/veya
köpeğinizin genel
sağlığı için ne derece önemliyse deri ve
tüy sağlığı açısından da o derece
önemlidir. Hekimin önerisi olmadan evden verilen ekstra deri ve
tüy sağlığını olumsuz yönde etkileyecek ve
tüy dökümünü arttıracaklardır.
Fizyolojik olmayan ve patolojik ya da psikojenik
kökenli olan tüy dökülmelerinde tanının
konması için erken davranmalı ve kan testleri yaptırarak
erken teşhis yoluna gitmelisiniz.Tanısı konan ve tedavisi
yapılan her vakada kedinizin ya da köpeğinizin sadece deri ve
tüy sağlığını değil tüm vücut
sağlığını
tehdit eden etkeni ortadan kaldırmış
olursunuz.Böylece hem sizin hem
tüylü dostunuzun yaşam kalitesi de artmış olur.
Etrafta uçuşan daha az tüy ve daha kokusuz bir
yaşantı için yapmanız gereken sadece kedi veya
köpeğinizi düzenli doktor kontrolü altında tutmak ve
size verilen tavsiyelere harfiyen uymak...
Vet.Hek. Işıl KARATAN
Tel: 0
212 662 73 76
E-posta
: petcare@ttnet.net.tr